Dane kontaktowe:

Zespół Interdyscyplinarny Gminy Kazimierz Biskupi
ul. Bielawy 1A
62 – 530 Kazimierz Biskupi
mail: zespolinterdyscyplinarny@gops-kazimierzbiskupi.pl

Przewodnicząca:
Lidia Krzymińska
tel. 607410803
lub 511101222

Zastępca Przewodniczącej:
Ilona Pałucka
tel. 6072906

Kontakt:
poniedziałek: 7:30 do 17:00
wtorek – czwartek: 7:30 do 15:30
piątek: 7:30 do 14:00

Co to jest Zespół Interdyscyplinarny ds. Przeciwdziałania Przemocy Domowej?

Zadaniem Zespołu Interdyscyplinarnego jest integrowanie i koordynowanie działań przedstawicieli różnych instytucji oraz specjalistów w zakresie przeciwdziałania przemocy domowej, diagnozowanie problemu przemocy, podejmowanie działań w środowisku zagrożonym przemocą domową, inicjowanie interwencji w środowisku dotkniętym przemocą oraz rozpowszechnianie działań w stosunku do osób stosujących przemoc.
Celem powołania Zespołu Interdyscyplinarnego jest szybsze i skuteczniejsze podejmowanie działań zmierzających do zapewnienia bezpieczeństwa, wstrzymanie zjawiska przemocy w rodzinie, a także planowanie i realizacja działań pomocowych w oparciu o diagnozę potrzeb (w tym realizacja procedury Niebieskiej Karty).
Podstawowym celem działania Zespołu Interdyscyplinarnego jest koordynacja działań w celu skutecznego rozwiązywania problemów określonych rodzin. Koordynacja ta łączy w sobie konieczność przepływu informacji między instytucjami mogącymi zapewnić pomoc, wypracowanie modelu pomocy dostosowanej do problemów danej rodziny oraz najbardziej efektywne, realne udzielanie pomocy.
SKŁAD ZESPOŁU INTERDYSCYPLINARNEGO GMINY KAZIMIERZ BISKUPI TO PRZEDSTAWICIELE:
W skład Zespół Interdyscyplinarny Gminy Kazimierz Biskupi wchodzi 10 osób – przedstawicieli instytucji działających na rzecz dziecka i rodziny, tj.:
1. Pomocy społecznej:
• Dyrektor Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Kazimierzu Biskupim,
• Asystent rodziny.
• Starszy pracownik socjalny.
2. Policji i Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych:
• Kierownik Posterunku Policji w Golinie.
3. Oświaty:
• Pedagog Szkoły Podstawowej w Kazimierzu Biskupim.
4. Sądu Rejonowego w Koninie:
• Kurator dla nieletnich
• Kurator dla dorosłych
5. Służby zdrowia:
• Pielęgniarka Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w Kazimierzu Biskupim.
6. Ośrodka Poradnictwa Rodzinnego i Interwencji Kryzysowej w Ślesinie:
• Kierownik Ośrodka Poradnictwa Rodzinnego i Interwencji Kryzysowej w Ślesinie, superwizor,
• Psycholog.

Co to jest procedura Niebieskiej Karty? Kto jest uprawniony do jej wszczęcia?

Jest to procedura, której celem jest zatrzymanie przemocy.
Początkiem procedury jest założenie „Niebieskiej Karty A”. Można to zrobić podczas interwencji policji w domu – policja może taką kartę założyć podczas zdarzenia. Można też udać się osobiście na posterunek i tam policja również może założyć Niebieską Kartę. Oprócz policji w przypadku podejrzenia stosowania przemocy domowej Niebieską Kartę zakładają również:
• ośrodki pomocy społecznej,
• placówki oświatowe – szkoły, przedszkola,
• placówki służby zdrowia – przychodnie, szpitale,
• gminne komisje rozwiązywania problemów alkoholowych.
Przy założeniu „Niebieskiej Karty A” osoba pokrzywdzona otrzymuje formularz o nazwie „Niebieska Karta B” z informacjami gdzie dodatkowo może otrzymać pomoc.
Po założeniu „Niebieskiej Karty A” przez służby, Karta jest przekazywana do Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przeciwdziałania Przemocy Gminy Kazimierz Biskupi. Po zapoznaniu się z kartą Zespół ustala wstępny plan pomocy i wyznacza grupę diagnostyczno-pomocową. Grupa diagnostyczno-pomocowa składa się ze specjalistów zajmujących się działaniem w obszarze przeciwdziałania przemocy. Grupa ta spotyka się zarówno z domniemaną osobą doświadczającą przemocy, jak i domniemaną osobą stosującą przemoc.
Po przeprowadzeniu rozmów z osobami, których dotyczy Niebieska Karta realizowany jest plan pomocy. W planie pomocy może znaleźć się np. monitoring sytuacji rodzinnej przez dzielnicowego i pracownika socjalnego, pomoc psychologiczna, pomoc prawna, pomoc materialna.

Pamiętaj, że:

! przemoc, wykorzystywanie, bicie, krzywdzenie osób bliskich jest przestępstwem, tak samo groźnym i podlegającym karze jak przemoc wobec obcych osób; bycie małżeństwem czy mieszkanie razem pod jednym dachem w wolnym związku nie daje nikomu prawa do stosowania przemocy, nie zwalnia z odpowiedzialności prawnej, każdy ma prawo a nawet obowiązek reagować na przestępstwo,
! przemoc domowa występuje we wszystkich grupach społecznych, niezależnie od poziomu wykształcenia lub statusu społecznego czy materialnego, zdarza się, że lepiej wykształceni sprawcy stosują często bardziej wyszukane formy przemocy.
! nikt nie zasługuje na bicie, krzywdzenie, maltretowanie, niezależnie od tego, co zrobił lub powiedział, nie wolno poniżać, bić innych ani się nad nimi znęcać,
! przemoc domowa niemal nigdy nie jest wyjątkowym, pojedynczym wydarzeniem, ma tendencje do powtarzania się, niezatrzymana eskaluje i przybiera na sile,
! nawet uzależnienie od alkoholu nie zwalnia od odpowiedzialności za działania dokonywane pod jego wpływem, alkohol może nasilać przemoc i ułatwia jej stosowanie, stanem nietrzeźwości sprawcy próbują usprawiedliwić fakt znęcania się nad rodziną,
! nie tylko siniaki, złamania czy oparzenia świadczą o przemocy, przemoc ma „wiele twarzy” – to także poniżanie, obelgi, zmuszanie do określonych zachowań, zastraszanie, grożenie,
! ofiary przemocy nie chcą być źle traktowane przez swoich bliskich, starają się bronić siebie i innych zagrożonych przemocą członków rodzin, chcą przerwać przemoc, ale pozostając w osamotnieniu, często nie potrafią tego zrobić – będąc w opresji działają często nieracjonalnie, co prowadzi do nasilenia przemocy,
! przemoc domowa to przestępstwo ścigane przez prawo, a nie sprawa rodzinna, Policja jest powołana do ochrony bezpieczeństwa osób, zapobiegania popełnianiu przestępstw i ściganiu sprawców, niezależnie od tego czy osoba doznająca przemocy należy do rodziny, czy nie,
! przemoc jest dążeniem do przejęcia władzy i kontroli nad innymi osobami, nie ma żadnych danych wskazujących na istnienie bezpośredniego związku pomiędzy przemocą a chorobą psychiczną,
! każda osoba niezależnie, czy żyje w związku formalnym, czy nieformalnym, czy jest wolna, ma prawo decydować o swoim życiu intymnym i zachowaniach seksualnych. Małżeństwo nie zmienia definicji gwałtu, który polega na doprowadzeniu innej osoby do poddania się czynowi nierządnemu lub wykonania tego czynu, stosując przemoc, groźbę bezprawną lub podstęp, definicja ta nie wyklucza małżonków ani innych osób z rodziny sprawcy.

Spis ogólnopolskich telefonów zaufania

801 120 002 – Ogólnopolski Telefon dla Ofiar Przemocy w Rodzinie „Niebieska Linia”
To numer, pod który mogą dzwonić ofiary przemocy w rodzinie, a także osoby, które usłyszały o takiej przemocy lub są jej świadkami. Konsultacje prowadzone są telefonicznie lub mailowo pod adresem: niebieskalinia@niebieskalinia.info Kontaktując się z „Niebieską Linią”, uzyskasz wsparcie, pomoc psychologiczną, informacje o możliwościach uzyskania pomocy najbliżej Twojego miejsca zamieszkania. Bezpłatna pomoc dostępna przez całą dobę.
116 111 – Telefon Zaufania Dla Dzieci i Młodzieży Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę
Telefon działa codziennie – 7 dni w tygodniu, 24 godziny na dobę. O swoim problemie możesz również zawiadomić za pośrednictwem strony www.116111.pl całą dobę. Pomoc świadczona przez konsultantów telefonu 116 111 jest całkowicie bezpłatna. Zadzwoń lub napisz, gdy coś Cię martwi, masz problem np. z przemocą w rodzinie w szkole, nie masz z kim porozmawiać lub wstydzisz się opowiedzieć.
800 12 12 12 – Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka
Tu również możesz zadzwonić, gdy nie wiesz z kim porozmawiać, a coś bardzo Cię martwi. Możesz tam także zgłaszać takie sytuacje, które według Ciebie są niesprawiedliwe i masz poczucie, że ktoś zachował się nie tak jak powinien. Niezależnie od tego, czy czujesz potrzebę rozmowy o poranku, w południe czy w nocy, telefon zaufania jest dostępny 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu. Nie ma ograniczeń czasowych ani dni wolnych. To miejsce, gdzie możesz czuć się bezpiecznie i mówić bez obawy o ocenę, gdzie twoje słowa są naprawdę ważne.
800 120 226 – Policyjny Telefon Zaufania ds. Przeciwdziałania Przemocy Domowej
Czynny od poniedziałku do piątku w godz. 9:30 – 15:30 – połączenie bezpłatne. Tu można uzyskać wsparcie w sytuacji przemocy w rodzinie. Specjaliści obsługujący linię udzielają informacji na temat procedury „Niebieskiej Karty”.
800 120 148 – Anonimowa policyjna linia specjalna – zatrzymać przemoc
Linia całodobowa i bezpłatna.
22 828 11 12 – Telefon Zaufania dla Ofiar i Sprawców Przemocy Seksualnej
Telefon zaufania stanowi uzupełnienie działania poradni Fundacji Promocji Zdrowia Seksualnego, oferując pomoc osobom dorosłym, które doświadczyły przemocy seksualnej oraz służąc radą i wsparciem osobom, które pragną wyeliminować własne niepożądane myśli i zachowania. Telefon jest czynny we wtorki i środy od godz. 15:00 do 18:00. Opłaty za połączenia z numerem zgodnie z cennikiem operatora.
800 100 100 – Telefon dla rodziców i nauczycieli w sprawie bezpieczeństwa dzieci
Bezpłatna i anonimowa pomoc telefoniczna i online dla rodziców i nauczycieli, którzy potrzebują wsparcia i informacji w zakresie przeciwdziałania i pomocy dzieciom przeżywającym kłopoty i trudności wynikające z problemów i zachowań ryzykownych takich jak: agresja i przemoc w szkole, cyberprzemoc i zagrożenia związane z nowymi technologiami, wykorzystywanie seksualne, kontakt z substancjami psychoaktywnymi, uzależnienia, depresja, myśli samobójcze, zaburzenia odżywiania. Specjaliści dostępni są od poniedziałku do piątku, w godzinach 12:00-15:00.
800 107 777 – Telefon zaufania dla kobiet doświadczających przemocy w rodzinie
Telefon zaufania dla kobiet doświadczających przemocy w rodzinie prowadzony przez Fundację Centrum Praw Kobiet. Tu konsultantki wysłuchują, wspierają, podejmują interwencję oraz udzielają informacji w sytuacjach związanych w szczególności z różnymi formami przemocy wobec kobiet.
800 080 222 – Całodobowa infolinia Fundacji ITAKA
Całodobowa, bezpłatna infolinia dla dzieci i młodzieży, rodziców oraz nauczycieli. Jeśli czujesz się przygnębiony, masz problemy w szkole lub w domu, lub jesteś ofiarą przemocy, tutaj też czekają na Ciebie specjaliści. To doświadczeni pracownicy Fundacji ITAKA — Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych: psychologowie, pedagodzy i prawnicy. Konsultanci odpowiedzą na twoje pytania, doradzą, co możesz zrobić w swojej sytuacji.
800 199 990 – Ogólnopolski Telefon Zaufania „Uzależnienia”
Telefon ukierunkowany jest na udzielanie wsparcia, informacji oraz pomocy osobom zmagającym się z uzależnieniem (bez względu na rodzaj substancji, od której są uzależnione) oraz członkom ich rodzin. Działa codziennie w godzinach 16:00 – 21:00, jest bezpłatny i dostępny dla osób z całej Polski. Pomoc udzielana przez telefon jest anonimowa, bezpieczna i oparta na zasadzie zaufania.
608 271 402 – Telefon zaufania dla mężczyzn
Instytut Przeciwdziałania Wykluczeniom prowadzi pierwszy w Polsce telefon zaufania dla mężczyzn. Jeśli potrzebujecie pomocy/porady psychologicznej i szukacie bezpiecznej przestrzeni, aby móc porozmawiać o swoim życiu, swoich męskich sprawach, czy o swoich trudnościach, to ten telefon jest dla Was.
112 – telefon alarmowy.

Powiat Koniński:
Ośrodek Poradnictwa Rodzinnego i Interwencji Kryzysowej w Ślesinie
ul. Kościelna 46, 62-561 Ślesin
Telefon: 63 270 44 30, Fax: 63 270 51 26
E-mail: interwencja@pcpr.konin.pl
(siedziba Domu Pomocy Społecznej w Ślesinie)

512 493 486 – Telefon zaufania Ośrodka Poradnictwa Rodzinnego i Interwencji Kryzysowej w Ślesinie czynny codziennie od 7:00 do 22:00.

Dyżury specjalistów:
prawnik – w Ośrodku Poradnictwa Rodzinnego i Interwencji Kryzysowej w Ślesinie
w godzinach od 7:00 do 15:00;
terapeuta uzależnień – w Ośrodku Poradnictwa Rodzinnego i Interwencji Kryzysowej w Ślesinie w godzinach od 7:00 do 15:00;
psycholog – dwa razy w miesiącu (w każdy pierwszy i trzeci poniedziałek miesiąca od 8:00 do 14:00) dla mieszkańców gminy Kazimierz Biskupi w siedzibie GOPS.
Całodobowy Hostel dla osób, które okresowo znalazły się w sytuacji kryzysowej i nie mogą przebywać dalej w swoim rodzinnym środowisku ze względu na zagrożenie ich życia i zdrowia.

W A R T O W I E D Z I E Ć …

Co oznacza pojęcie „przemoc domowa”?
Definicja
– przemoc domowa to jednorazowe albo powtarzające się umyślne działanie lub zaniechanie naruszające prawa lub dobra osobiste osób najbliższych (w rozumieniu art. 115 § 11 Kodeksu karnego), a także innych osób wspólnie zamieszkujących lub gospodarujących, w szczególności narażające te osoby na niebezpieczeństwo utraty życia, zdrowia, naruszające ich godność, nietykalność cielesną, wolność, w tym seksualną, powodujące szkody na ich zdrowiu fizycznym lub psychicznym, a także wywołujące cierpienia i krzywdy moralne u osób dotkniętych przemocą.
Zwraca się przy tym uwagę na dwa podstawowe warunki, które muszą zaistnieć, aby mówić o zjawisku przemocy tj. nierównowaga sił, nadużycie władzy tj. własnej przewagi fizycznej bądź społecznej w celu wymuszenia na drugim człowieku określonych zachowań.

Przemoc, a agresja:
– Agresja definiowana jest jako zachowanie zmierzające do wyładowania niezadowolenia lub gniewu na osobnikach lub rzeczach. Cechą charakterystyczną zachowań agresywnych jest często równowaga sił pomiędzy ofiarą a agresorem. Oznacza to, iż osoba, przeciwko której kierowane są działania agresywne, może się skutecznie bronić. O przemocy można natomiast mówić w przypadku braku równowagi sił, kiedy osoba posiadająca przewagę fizyczną i/lub psychiczną wykorzystuje ją przeciwko słabszej jednostce. Warto również wspomnieć, iż w obydwu przypadkach stosowane są te same formy zachowań, dlatego też wyróżnić możemy przemoc fizyczną i przemoc werbalną.

Formy przemocy:
– przemoc domowa może mieć różne formy i dokonywać się przy pomocy różnych instrumentów, tj:
Przemoc fizyczna – naruszenie nietykalności fizycznej (bicie, popychanie, szarpanie, policzkowanie, obezwładnianie, duszenie, parzenie, polewanie substancjami żrącymi, użycie broni, gaszenie papierosa na osobie, szczypanie, kopanie);
Przemoc psychiczna – naruszenie godności osobistej (wyśmiewanie poglądów, religii, pochodzenia, narzucanie własnych poglądów, wmawianie choroby psychicznej, izolacja społeczna, karanie przez odebranie uczuć, poniżanie, stała krytyka, ograniczenie snu);
Przemoc ekonomiczna – naruszenie własności (odbieranie zarobionych pieniędzy, uniemożliwianie podjęcia pracy zarobkowej, nie zaspakajanie podstawowych potrzeb, wynoszenie z domu wspólnej własności, odmawianie płacenia alimentów, nie opłacanie wspólnych opłat i rat, nie oddawanie pożyczek);
Przemoc seksualna – naruszenie intymności (wymuszanie współżycia, wymuszanie nieakceptowanych pieszczot i praktyk seksualnych, epatowanie pornografią);
Zaniedbanie i niezaspokojenie podstawowych potrzeb członka rodziny, które prowadzi do jego cierpienia i narażające na utratę zdrowia lub życia.

Rodzaje przemocy
Przemoc gorąca – charakteryzuje się agresją słowną i fizyczną, związana jest z odreagowywaniem emocji na osobach najbliższych;
Przemoc chłodna – jest pozbawiona gwałtownych wybuchów, emocji, przypomina raczej realizację z góry zaplanowanego scenariusza, często stosowana w imię fałszywie pojmowanych „wyższych celów” np. konsekwentnego wychowywania dziecka.

Cykle przemocy domowej:
– przemoc domowa jest najczęściej zjawiskiem powtarzalnym charakteryzującym się swoistą dynamiką. Wyróżnia się następujące etapy cyklu przemocowego:
Faza narastającego napięcia – charakteryzują ją pojawianie się coraz większej liczby sytuacji konfliktowych i narastające napięcie w związku. Sprawca przemocy staje się coraz bardziej drażliwy, ofiara przemocy stara się opanować sytuację, tłumaczy zachowania sprawcy.
Faza ostrej przemocy – zachowania sprawcy stają się nieprzewidywalne, gwałtowne, często wpada w szał. Dochodzi do zachowań agresywnych i stosowania przemocy.
Faza miodowego miesiąca – sprawca przeprasza ofiarę za wybuch przemocy, znajduje zewnętrzne powody swojego zachowania. Dba o ofiarę, spędza z nią czas, utrzymuje satysfakcjonujące kontakty seksualne. Ofiara zaczyna wierzyć, że sprawca się zmienił.
Należy pamiętać, że cykle przemocy często się powtarzają. Faza miodowego miesiąca jest silnie gratyfikująca dla ofiary, wzbudza ambiwalencję uczuć i postaw wobec sprawcy. Między innymi z tego powodu związki przemocowe są często trwałe, ofiary mogą mieć trudności z zakończeniem takiego związku. Sytuacja przemocy w rodzinie często prowadzi do powstania syndromu wyuczonej bezradności u ofiary przemocy. Wyuczona bezradność to poddanie się, zaprzestanie wszelkich działań wynikające z przekonania, że zmiana sytuacji przemocowej nie jest możliwa. Osoby doświadczające wyuczonej bezradności mają deficyty w trzech sferach: poznawczej (zniekształcone przekonania o własnej bezsilności, niewiara w możliwość zmiany), motywacyjnej (są bierne, nie podejmują działań) i emocjonalnej (stany apatii, lęku, depresji).
Wielu badaczy w kontekście przemocy domowej mówi o syndromie sztokholmskim. Jest to poczucie sympatii i solidarności ofiary ze sprawcą przemocy, które jest skutkiem silnej reakcji na stres oraz podejmowanych przez ofiarę przemocy prób zwrócenia na siebie uwagi i wywołania współczucia u sprawcy. Zarówno mechanizm działania faz przemocy, jak wyuczona bezradność oraz syndrom sztokholmski silnie wiążą ofiarę ze sprawcą, stabilizują przemocowy związek.
Trzeba pamiętać, że ofiarą przemocy można być niezależnie od wieku i płci. W tym kontekście należy wspomnieć o krzywdzeniu dzieci. Krzywdzenie dziecka to wszystkie formy fizycznego lub emocjonalnego złego traktowania, zaniedbania, wykorzystania seksualnego lub komercyjnego, doznane od osoby odpowiedzialnej za dziecko, której ono ufa lub która ma władzę nad nim, skutkujące faktyczną lub potencjalną krzywdą dziecka dla jego zdrowia, możliwości przetrwania, rozwoju albo godności (Report of te Consultation on Child Abuse Prevention, WHO, 1999).

Mity i stereotypy dotyczące przemocy domowej:
Mity i stereotypy to kulturowo uwarunkowane, silne przekonania gromadzące wiedzę i sposób rozumienia wydarzeń danej społeczności, niesione przez pokolenia. Mają one silny wpływ na zjawisko przemocy domowej, ponieważ wiele z nich stoi na straży największej wartości w naszej kulturze, jaką jest rodzina, która definiowana jest najczęściej jako podstawowa komórka społeczna. Jej funkcje sprowadzają się do kształtowania osobowości, charakteru, norm i wartości, zapewnienia bezpieczeństwa i umożliwiania rozwoju każdemu z jej członków.
Mity i stereotypy często odnoszą się do „pożądanych” relacji pomiędzy członkami rodziny tj. mężem i żoną, rodzicami i dziećmi, ale też przypisują zarówno kobiecie, mężczyźnie, dzieciom określone role. Większość z nich jest używana jako argument za stosowaniem przemocy, albo jej usprawiedliwienie. Mity i stereotypy są niebezpieczne, gdyż zniewalają ofiarę, dają sprawcy sygnał o społecznym przyzwoleniu na przemoc, umacniają w nim pewność siebie i poczucie bezkarności.
Oto przykłady niektórych stereotypów:
• w sprawy rodziny nie należy się wtrącać,
• przemoc dotyczy rodzin patologicznych, czyli „marginesu”,
• przemoc jest wtedy, gdy widoczne są ślady na ciele ofiar,
• najczęstszą formą przemocy jest bicie,
• jeśli ktoś jest bity to znaczy, że sobie na to zasłużył,
• dla dobra dzieci powinno się znosić wszystko ze strony współmałżonka,
• policja nie powinna interweniować w sprawach rodzinnych,
• to był jednorazowy incydent, który się nigdy nie powtórzy,
• gwałt w małżeństwie nie istnieje,
• osoby używające przemocy muszą być chore psychicznie,
• nie ujawnia się tajemnic rodzinnych,
• ofiara sama sobie winna,
• jeśli przestanie pić, wszystko będzie dobrze, warto czekać, może kiedyś zrozumie i przestanie pić i bić,
• przemoc w rodzinie stosują wyłącznie mężczyźni.